Adam Mickiewicz - Ballady
W balladzie "Świteź" pojawia się szereg elementów charakterystycznych dla tego gatunku. Występuje między innymi synkretyzm, ludzie przekonani są o istnieniu zatopionego jeziora, wierzą w istnienie duchów, wodnych boginek, nimf, natura ich otaczająca jest groźna i niebezpieczna. Pojawia się też wątek historyczny (wojny Litwy z Rusią), bohaterami są prości ludzie (Tuhan, Mendog - po wyjeździe Tuhana z grodu napadają go wojska carskie, kobiety z grodu z trudem unikają zhańbienia), kwiaty mają tajemniczą moc, a zawsze i wszędzie zwycięża ludowa moralność - każde zło musi być ukarane. Podobnie jak w "Świtezi", tak i w "Świteziance" występuje ludowa moralność. Karę ponosi młody Strzelec, który spotkanej na brzegu rzeki dziewczynie obiecał wierność na zawsze. Został ponownie skuszony i złamał daną obietnicę, uwiodła go ta sama dziewczyna, tylko pod inną postacią. Został skazany na pokutę błądzenia wokół brzegów jeziora. Jego dusza jęczy pod modrzewiem, nieopodal wód jeziora. W innej balladzie Mickiewicza, "Lipko" - młoda wiejska dziewczyna została uwiedziona przez pana, który musiał zapłacić wysoką karę za swój niegodny czyn. W balladzie "Lilie" - przyroda sama wymierza sprawiedliwość, ponieważ za nieszczerość trzeba zapłacić. Kobieta zabiła męża i pochowała go w grobie, posadziła na nim lilie (rosły wysoko tak jak mąż leżał głęboko). Zdradziła go wcześniej, dzieci dopytywały się o ojca, a pani bawiła się dobrze. Mąż wstał z grobu i sprawił, że pani została pochowana w ruinach kościoła.